Η ανοικοδόμηση της Τρίπολης

Ο πληθυσμός της Τριπόλεως το 1830 ήταν μόλις 2.380 ψυχές και τα σπίτια, μαζί με τα εργαστήρια, περί τα 650, τα περισσότερα μονόροφα. Μεταξύ 1842-57 εγκαταστάθηκαν αρκετοί Κρήτες στην Τρίπολη. Το πρώτο σχολείο εγκαινιάστηκε το 1831. Το πρώτο Γυμνάσιο το 1850. Ο πρώτος Δήμαρχος διετέλεσε ο Γιαννάκος Πετρινός το 1835.

Το σχέδιο του Βούλγαρη ετοιμάστηκε το 1829, αλλά εφαρμόστηκε ύστερα από εφτά χρόνια, το 1836, από τον τεχνικό Δημήτριο Σταυρίδη. Τότε άρχισε η σωστή ανοικοδόμηση της πόλεως από ανώνυμους τεχνίτες, οι οποίοι ακολουθούσαν τη Λαϊκή Αρχιτεκτονική. Σε λίγο ο πληθυσμός πολλαπλασιάστηκε και το 1850 έφτασε τις 10.000. Κάτοικοι ήσαν, εκτός από τους περισωθέντες Τριπολίτες, άλλοι Αρκάδες γειτονικών επαρχιών, αλλά και πρόσφυγες από την δούλη ακόμη Ελλάδα, όπως Κρήτες και άλλοι.

Όμως, η διαβίωση στην πόλη ήταν δύσκολη. Το δριμύ κλίμα, η δυσχέρεια συγκοινωνίας , η φτώχεια των κατοίκων, η έλλειψη κεφαλαίων κλπ καθυστερούσαν την εξέλιξή της. Την ίδια εποχή, δηλαδή στα μέσα του 190υ αιώνα, οι Τριπολίτες άρχισαν να αντικαθιστούν τα πρώτα κτίσματά της με νεώτερα νεοκλασσικού ρυθμού. Δεν είναι τυχαίο γεγονός ότι, εκτός από τον Καποδίστρια, οι Βασιλείς μόλις πάτησαν το πόδι τους στην Ελλάδα έσπευσαν να προσκυνήσουν την Πρωτεύουσα του Μοριά.

Ο 'Οθων τον ίδιο χρόνο που αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο, στις 5 Σεπτεμβρίου 1833 εισέρχεται έφιnnος στην Τρίπολη και φιλοξενείται στο σπίτι του Δημητσανίτη αγωνιστή Ανδρέα Παπαδιαμαντόπουλου, που βρισκόταν πίσω από το σημερινό Δημαρχείο. Ο Βασιλεύς Γεώργιος Α' στην Τρίπολη έκανε το πρώτο του ταξίδι το 1865 και την αγάπησε τόσο, ώστε αποφάσισε να χτίσει εκεί θερινό ανάκτορο.

Η κατάθεση του θεμέλιου λίθου έγινε την 15 Αυγούστου 1869 και οι εργασίες προχώρησαν, ώσπου το ύψος της οικοδομής έφτασε τα πέντε μέτρα. Επειτα έπαψε να υπάρχει ενδιαφέρον και το ανάκτορο εγκαταλείφθηκε.
Εμεινε μόνο η ονομασία "οδός ανακτόρων" στο δρόμο, που περνούσε από εκεί. Ύστερα από 63 χρόνια, το 1929, τα κτίσματα κατεδαφίστηκαν για να ευθυγραμμιστεί η οδός Καλαβρύτων.

Οπως είναι γνωστό, ώσπου να λειτουργήσει ο σιδηρόδρομος Αθηνών Κορίνθου -Τριπόλεως, που εγκαινιάστηκε το καλοκαίρι του 1891 , η Τρίπολη ήταν προσιτή μόνον από τη θάλασσα, μέσω Ναυπλίου. Δηλαδή με ιστιοφόρο ως τους Μύλους και από εκεί με ημιόνους. Το ταξίδι Αθήνα -Τρίπολη διαρκούσε δύο ημέρες. Ύστερα από τη διάνοιξη του δρόμου το 1856, οι ημίονοι αντικαταστάθηκαν από καρότσες, για δεκάωρη και επικίνδυνη διαδρομή, από την παραλία των Μύλων έως το κέντρο της Τριπόλεως. Που δεν ήταν, παρά η πλατεία της τούρκικης αγοράς, όπου το τζαμί του Μπεκίρ-Πασά. Στη θέση του οικοδομήθηκε η μεγαλόπρεπη Μητρόπολη του Αγίου Βασιλείου και μπροστά της κατασκευάστηκε η κεντρική πλατεία Τριπόλεως