Η ετυμολογία του ονόματος

Από την ετυμολογία του ονόματος η πλέον πιθανή προσέγγιση είναι ότι πρόκειται περί σλάβικης λέξης. Οι γνώμες ως προς τα συνθετικά της λέξης δεν συμπίπτουν. Πιθανό είναι ότι αρχικά σήμαινε τόπο με βελανιδιές από το σλαβονικό Dabr-pole.
Αυτή η υπόθεση μπορεί εν μέρει να στηριχθεί και στην αναφορά του Παυσανία:
"Μετά δε το ιερόν του Ποσειδώνος χωρίον υποδέξεταί σε δρυών πλήρες, καλούμενον Πέλαγος, και εκ Μαντινείας η εις Τεγέαν οδός φέρει δια των δρυών." Για την ακριβή θέση αυτού του κάστρου μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν. Αξιολογώντας τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της περιοχής, πιθανόν να καταλάμβανε το χώρο της Δεξαμενής.

Ο μικρός αρχικά οικισμός πιθανότατα Σλάβων που σύντομα αφομοιώθηκε από τον Ελληνικό πληθυσμό, άρχισε να αναδυκνύεται μετά την πτώση του Μουχλίου και εντός της Τουρκικής κυριαρχίας. Κατά τη διάρκεια των πρώτων διακοσίων χρόνων από την υποδούλωση οι ειδήσεις γύρω από την Τριπολιτσά και γενικότερα όλο τον χώρο σπανίζουν.

Είναι όμως αναμφισβήτητο γεγονός ότι μετά την συμφορά ο λαός συσπειρώθηκε γύρω από την Ορθόδοξη Εκκλησία και εκεί εζήτησε παρηγοριά και υπομονή. Γύρω από τη νέα πόλη ανεπτύχθηκε έντονος θρησκευτικός βίος. Η ύπαρξη των τριών μεγάλων μονών, της Επάνω Χρέπας, της Γοργοεπηκόου των Κηπιανών, και των Βαρσών, οι οποίες προυπήρχαν της άλωσης της Κωνσταντινόπολης, είναι ικανή απόδειξη ότι εκεί βρήκε ο Ελληνισμός πηγή παρηγοριάς και ανασυγκρότησης