Η εξέλιξης της Τριπολιτσάς σε αστικό κέντρο



Μετά την 30ετή Ενετοκρατία και την επάνοδο των Τούρκων το 1715 οι Τούρκοι αντελήφθησαν ότι η Πελοπόννησος έπρεπε να διοικηθή από το πλέον επίκαιρο γεωγραφικό σημείο και όχι από τα λιμάνια και τα ακραία σημεία.
Η Τριπολιτσά κατέστη αστικό κέντρο και αριθμούσε περί τους 10.000 κατοίκους, εκ των οποίων τα 3/4 ήταν Ελληνες, και έδρα του πασά του Βιλαετίου Πελοποννήσου. Αναπτύχθηκε το εμπόριο με κατάστήματα διαφόρων ειδών : γουναρικά, υποδήματα, όπλα, δέρματα, υφάσματα, τρόφιμα, οικιακά. Επίσης η βιοτεχνία με παραγωγή μεταξωτών, νημάτων, στρώσεις υποζυγίων, ενδυμάτων και ιδιαίτερη ανάπτυξη της υφαντουργίας και σαπωνοποιίας.

Διαμορφώθηκε μάλιστα αγορά στεγασμένη και υπαίθρια που κάλυπτε το κέντρο της πόλης. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει για τα περίφημα χάνια, που ήταν πολλά, μέσα και γύρω από την πόλη. Επίσης γίνονταν πολλές εξαγωγές προιόντων του παραγωγικότατου κάμπου της Τριπολιτσάς όπως δημητριακών, κρασιών, σταφίδας, καπνού, βαμβάκι, ρητίνης.
Ετσι η Τρίπολη κατέστη κέντρο εμπορικό, βιοτεχνικό, διαμετακομιστικό, και χρηματιστικό. Το εμπόριο και η βιοτεχνία ήταν κυρίως στα χέρια των Ελλήνων. Οι Τούρκοι απλά εισέπραταν τους φόρους τους και διασκέδαζαν στα χαρέμια και τα λουτρά τους.