Προσωπικότητες

Ο σπουδαίος φιλόλογος και υπέρμαχος της καθαρεύουσας Γ. Μιστριώτης γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1840 και πέθανε το 1916. Σπούδασε Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια με υποτροφία του Ελληνικού Κράτους συνέχισε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Το 1868 ανακηρύχθηκε υφηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και κατόπιν έγίνε τακτικός καθηγητής και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το θάνατο του.
Η αντιθεσή του προς τη δημοτική γλώσσα είχε σαν συνέπεια να χαρακτηρισθεί αντιδραστικός και να υποτιμηθεί το πλούσιο επιστημονικό του έργο. Στην ιστορία έμεινε η ανάμειξή του στα Ορεστειακά. Παρόλα αυτά δεν δίστασε να βραβεύσει ως εισηγητής σε ποιητικούς διαγωνισμούς έργα γραμμένα στη δημοτική. Η ιστορία των ομηρικών επών του Μιστριώτη και τα έργα του για τον Πλάτωνα και τις τραγωδίες των τριών τραγικών παραμένουν ακόμη έως σήμερα υποδειγματικά και μοναδικά. Εξαίρετο, ακόμη έργο του θεωρείται ”Η Ελληνική Γραμματολογίά μέχρι της υπό των Τούρκων αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως” που αποτελείται από δύο τόμους που εξέδωσε το 1897. Πρόκειται για μία ιστορία της αρχαίας και μεσαιωνικής λογοτεχνίας που, μολονότι βασίζεται επί το πλείστον σε Γερμανικά κυρίως έργα, είναι μέχρι σήμερα από τις ελάχιστες που εγράφησαν από Έλληνα φιλόλογο.
Χρημάτισε πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, της Εταιρείας των φίλων του Λαού και της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Την περιουσία του την κληροδότησε στην Τρίπολη για κοινωφελείς σκοπούς. Με αυτή κατασκευάστηκε το Μιστριώτειο Διδακτήριο όπου στεγάζονται το 1ο Γυμνάσιο και το 1ο Λύκειο Τρίπολης. Στο διδακτήριο αυτό φυλάσσονται τα βιβλία του και τα συγγράμματά του.

Ο τραγουδιστής Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Γεννήθηκε την 21η Ιουνίου του 1950 στο χωριό Βάστα της Αρκαδίας κοντά στη Μεγαλόπολη. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε εκεί (έως τα 7 του) και μερικές εμπειρίες του απ΄ αυτά τις έκανε τραγούδια, όπως τη "Σφεντόνα". Στα 12 του χρόνια πήρε την πρώτη του κιθάρα. Αργότερα συμμετείχε σε διάφορα συγκροτήματα της εποχής όπου έκανε και τα πρώτα του μουσικά βήματα. Το πρώτο του συγκρότημα το ονόμασε CROSSWORDS όπου τραγουδούσαν σε Ιταλικό στίχο σε διάφορα clubs.
Άρχισε να τραγουδάει έντεχνο ελληνικό τραγούδι στις αρχές της δεκαετίας του '70.
Το 1973 μετά το τέλος της στρατιωτικής του θητείας, πήγε στη Γερμανία - στο Μόναχο όπου συμμετείχε σε επιτροπές αντιδικτατορικού αγώνα, τραγουδώντας παράλληλα σε πολλά στέκια Ελλήνων φοιτητών και ομογενών. Η πρώτη του σημαντική γνωριμία έγινε το καλοκαίρι του 1974, συναντώντας, στο Παρίσι, το Μίκη Θεοδωράκη. Η συνεργασία τους όμως έμελλε να αρχίσει δύο χρόνια αργότερα.
Την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε ουσιαστικά την επαγγελματική του πορεία στο τραγούδι. Τραγούδησε σε μπουάτ και ηχογράφησε ένα μικρό δίσκο 45 στροφών. Την ίδια χρονιά συμμετέχει στην ηχογράφηση του δίσκου του Μάνου Λοΐζου «Τα τραγούδια του δρόμου».
Το 1975 ηχογράφησε «Τα αγροτικά» του Θωμά Μπακαλάκου. Την ίδια εποχή γνώρισε δυο συνθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε στενά στην πορεία του. Τον Μάνο Λοΐζο και τον Θάνο Μικρούτσικο. Η ερμηνεία του Παπακωνσταντίνου ήταν ιδανική για να εκφράσει το δυναμισμό αλλά και τη λυρικότητα τους.
Το 1976 συνεργάστηκε για πρώτη φορά στη δισκογραφία με το Μίκη Θεοδωράκη, στο δίσκο «Της εξορίας», και το 1978 ο συνθέτης τον επέλεξε για την παγκόσμια περιοδεία του. Τραγούδησε σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία. Στην Ελλάδα, συμμετείχε ενεργά σε εκδηλώσεις του νεολαιίστικου και του εργατικού κινήματος. Τραγούδησε σε απεργίες, συγκεντρώσεις και συναυλίες αλληλεγγύης κατά του ρατσισμού και του φασισμού. Από εκείνη την εποχή, λίγο πριν το πέρασμα στη δεκαετία του "80, αρχίζει να εκδηλώνει τις επιρροές του από τη διεθνή ροκ μουσική σκηνή.
Ερμηνεύει τραγούδια με ήχο σαφώς πιο ηλεκτρικό και στίχο πιο αιχμηρό και πιο παρεμβατικό. Αυτό γίνεται σταδιακά, ξεκινώντας με δύο δίσκους που κυκλοφόρησαν το 1978 και 1982 αντίστοιχα. Ο πρώτος είχε ως τίτλο το όνομα του και περιλάμβανε τραγούδια του Αντώνη Βαρδή, και διασκευές τραγουδιών του Διονύση Σαββόπουλου και του Μίκη Θεοδωράκη. Ο δεύτερος, το «Φοβάμαι», με τραγούδια του Μάνου Λοΐζου, του Λάκη Παπαδόπουλου, του Γιάννη Ζουγανέλη και του Γιάννη Γλέζου,γνωρίζει μεγάλη αποδοχή και θεμελιώνει την μετέπειτα πορεία του μέχρι σήμερα.
Γνωρίστηκε με τον Νικόλα Άσιμο, και συμμετείχε στον πρώτο του δίσκο «Ο Ξαναπές» (1982),ερμηνεύοντας δύο τραγούδια. Ο Άσιμος ήταν ο δεύτερος άνθρωπος, μετά τον Λοΐζο, που τον επηρέασε αρκετά με την ιδιότυπη προσωπικότητά του.
Το 1984 με την «Διαίρεση» ο καινούργιος ήχος του αποκρυσταλλώνεται. Το 1987 το επαληθεύει με τα «Χαιρετίσματα» , με τραγούδια δικά του, του Νικόλα Άσιμου, της Αφροδίτης Μάνου και του Χρήστου Τόλιου.
Από τα μέσα της δεκαετίας του '80, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου αρχίζει να εδραιώνεται ως ένας κατ' εξοχήν "συναυλιακός" καλλιτέχνης. Τον Απρίλιο του 1985, 16.000 θεατές συγκεντρώνονται στην πρώτη του μεγάλη προσωπική συναυλία, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το επαναλαμβάνει τον Ιούνιο του 1987 στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Από τότε, οι συναυλίες του αποτελούν γεγονότα και σημεία αναφοράς της μαζικότητας.
Το Σεπτέμβριο του '85 συμμετέχει στη μεγάλη συναυλία-αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο, που πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, μαζί με τον Γ. Νταλάρα, την Χ. Αλεξίου, την Δ. Γαλάνη και τον Γ. Καλατζή.
Το τέλος της δεκαετίας του '80 τον βρήκε να ερμηνεύει τους "σκληρούς" στίχους του Κώστα Τριπολίτη, σε μουσική του Θάνου Μικρούτσικου στο δίσκο «Όλα Απο Χέρι Καμμένα» το 1988. Το 1989, κυκλοφορεί το «Χορεύω», ένας δίσκος ο οποίος περιέχει μερικά απο τα πλέον δημοφιλή τραγούδια του, όπως τα «Ελλάς», «Βικτώρια», «Για μένα τραγουδώ»(διασκευή του "Crusader",του Chris De Burgh) κ.α.
Ακολούθησε ο δίσκος «Χρόνια Πολλά» το 1991, ενώ προηγουμένως κυκλοφόρησε η ζωντανή ηχογράφιση των εμφανίσεων που πραγματοποίησε μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα στο Αττικόν το Φεβρουάριο του '91.
Το 1992 τραγούδησε για δεύτερη φορά - μετά το 1978 στο «Σταυρό του Νότου» - Νίκο Καββαδία και Θάνο Μικρούτσικο στο δίσκο «Γραμμές των Οριζόντων».
Ερμήνευσε πάλι Νικόλα Άσιμο το 1992 στο «Φαλιμέντο του κόσμου» και στα επόμενα χρόνια, κυκλοφόρησε τη «Σφεντόνα» το 1992 και το «Δε Σηκώνε»ι το 1994, με συνεργάτες του τους Αλκη Αλκαίο, Χριστόφορο Κροκίδη, Βασίλη Γιαννόπουλο, Σταμάτη Μεσημέρη, Αφροδίτη Μάνου, Οδυσσέα Ιωάννου, Μίνω Μάτσα.
Ηχογράφισε δύο δίσκους με μελοποιημένα ποιήματα δύο εκ των σημαντικότερων Ελλήνων ποιητών. Το δίσκο «Καρυωτάκης» το 1984 σε συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη και το «Φυσάει»» το 1994, με ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη και μουσική του Γιώργου Τσαγκάρη.
Τον Απρίλιο του 1997 κυκλοφορεί ο δίσκος με τίτλο «Πες μου ένα ψέμα να αποκοιμηθώ» περιλαμβάνοντας τραγούδια του Νικόλα Άσιμου, του πρωτοεμφανιζόμενου Απόστολου Μπουλασίκη, του Σταμάτη Μησημέρη, του Γιάννη Ιωάννου, του Βασίλη Γιαννόπουλου, του Χριστόφορου Κροκίδη καθώς και το «Μάλιστα Κύριε» του Γιώργου Ζαμπέτα και του Αλέκου Καγιάντα.
Tον Ιανουάριο του 1999 κυκλοφόρησε ο δίσκος με τίτλο «Να με φωνάξεις» με τραγούδια του ίδιου, του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Χριστόφορου Κροκίδη , Αποστόλη Μπουλασίκη σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, Οδυσσέα Ιωάννου, Βασίλη Γιανόπουλου και Ιάκωβου Αυλητή ενώ τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου κυκλοφορεί η «Θάλασσα στη σκάλα», δουλειά στην οποία για ακόμη μια φορά συνεργάζεται με τον Θάνο Μικρούτσικο σε στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου.
Ένα χρόνο αργότερα οι «Χαμένες Αγάπες» κάνουν την εμφάνισή τους στα ράφια των δισκοπωλείων. Ο Χριστόφορος Κροκίδης, στενός συγεργάτης του για 20 σχεδόν χρόνια υπογράφει τη μουσική και ο Βασίλης Γιανόπουλος τους στίχους. Ακολουθεί δυο χρόνια αργότερα, το 2002, το «Προσέχω Δυστυχώς» σε στίχους και μουσική του Μάνου Ξυδους.
Το 2003 ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου γιόρτασε τα 30 του χρόνια στη δισκογραφία με μια μοναδική συναυλία στην Πετρούπολη, όπου παρέα με 10.000 φίλους του μας θύμισε στιγμές από όλη του την μέχρι τότε πορεία του στο τραγούδι.
Το 2004 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Φρέσκο Χιόνι». Περιλαμβάνει 13 τραγούδια σε στίχους Μαριανίνας Κριεζή, Γιώργου Ανδρέου, Κώστα Λειβαδά, Νίκου Ζούδιαρη, Οδυσσέα Ιωάννου, Νίκου Ζιώγαλα και Μανώλη Φάμελου ενώ επίσης περιλαμβάνονται δυο διακσευές, μία του Οδυσσέα Ιωάννου με το «Σ’ αγαπάω ακόμα» καθώς και το «Πως να σωπάσω» σε στίχους Κώστα Κινδύνη και μουσική Σταύρου Ξαρχάκου.
Τον Μάιο του 2005 ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου έδωσε μια εντυπωσιακή συναυλία στο Ηρώδειο με τη συνοδεία πολλών αξιόλογων μουσικών, της Femin Arte υπό την διεύθυνση του Γιώργου Γεωργιάδη και με την ενορχίστρωση του Νίκου Καλαντζάκου. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και στα τέλη του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε σε διπλό cd και dvd.
Τον Μάρτιο του 2007 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Μετωπική". Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου συγκρούεται μετωπικά και δεν παθαίνει ούτε γρατζουνιά γιατί φοράει ζώνη ασφαλείας και αερόσακκοι είναι οι στίχοι του Γιώργου Κλεφτογιώργου και οι μουσικές των: Σοφία Βόσσου, Τάνια Κικίδη, Θανάση Τάσση, Λάκη Παπαδόπουλου, Ρουσσέτου Δημητρόγλου, Γιάννη Κωνσταντινίδη, Αντώνη Βαρδή, Φίλιππου Πλιάτσικα, Μάνου Πυροβολάκη, Νίκου Κυπουργού.
Τον Ιούνιο του 2008 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Βατόμουρα" σε συνεργασία με τον Σταμάτη Μεσημέρη. Ο δίσκος περιλαμβάνει 11 τραγούδια. Τα τραγούδια είναι σε στίχους και μουσική του Σταμάτη Μεσημέρη, ο οποίος έχει συνεργαστεί και στο παρελθόν με τον Βασίλη.
Στις αρχές Απριλίου του 2009 κυκλοφορεί ο δίσκος "Ουράνια Τόξα Κυνηγώ" όπου ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου γράφει πρώτη φορά την μουσική όλων των 12 τραγουδιών του δίσκου του, όπου στιχουργός είναι ο Άλκης Αλκαίος.

Ο Κώστας Τουρνάς, είναι Έλληνας μουσικός συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής.
Γεννήθηκε στην Τρίπολη της Αρκαδίας στις 23 Σεπτεμβρίου 1949 (60 ετών) και έζησε εκεί μέχρι 10 χρονών, ενώ το 1959 έρχεται στην Αθήνα και αρχίζει μαθήματα κιθάρας. Στα 13 του κάνει το πρώτο του group που παίζει Λατινοαμερικάνικα τραγούδια. Άλλαξε πολλά σχολεία και, όπως λέει ο ίδιος, δεν άνοιξε βιβλίο από την δευτέρα γυμνασίου και μετά. Για να μην χάσει όμως χρονιές εφάρμοσε την τακτική που έλεγε «Όταν γίνεται παράδοση στο μάθημα θα αφιερώνομαι πλήρως στην παράδοση και αυτή θα είναι η μελέτη μου.» Από το 1961 ξεκίνησε να μαθαίνει κιθάρα μέχρι το 1965 με δάσκαλο.
Από εκείνο το σημείο και μετά, χάνεται ο έλεγχος της παιδικής και εφηβικής ηλικίας. «Το καλοκαίρι το 1967 και μη συνειδητοποιημένος τι σημαίνει επταετία, τι σημαίνει χούντα, στον κόσμο μου εγώ, ασχολούμαι με την μουσική». Λίγο αργότερα σαν επαγγελματίας πια, παίζει και τραγουδά σε διάφορα clubs της Αθήνας. Το καλοκαίρι του 1967 δουλεύει πρώτη φορά επαγγελματικά στα Καμμένα Βούρλα με διάφορους φίλους και συνεργάτες. Είναι η πρώτη τους χορευτική ορχήστρα. Κάποια στιγμή ο Κώστας ένιωσε οτι κουράζεται και προσφέρει πολλά γι' αυτά τα χρήματα που έπαιρνε εκείνη την εποχή. Έτσι πριν το στρατό, πούλησε όλα του τα μηχανήματα, ενισχυτή, κιθάρες ηλεκτρικές, μικρόφωνα, εφέ και έμεινε με μια ξύλινη κιθάρα και ορκίστηκε ότι το ημερομίσθιο του μουσικού για εκείνον τελείωσε.
Έγραφε τραγούδια σ' ένα χαρτί, δανειζόταν και από ένα φίλο του ένα μονοφωνικό κασσετόφωνο και με την κιθάρα του έπαιζε μελωδίες. Εκείνη την εποχή έγραφε και τραγούδια σε συνεργασία με φίλους του. Το «Ήλιε μου» είναι ένα τραγούδι που η μουσική του γράφτηκε σε συνεργασία με τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς. Για το «Άνθρωπε αγάπα» αιτία ήταν η αντιπολεμική ταινία ματωμένες φράουλες. Την άνοιξη του 1971, πριν ακόμα ολοκληρώσει την στρατιωτική του θητεία, ξεκινάει πρόβες με τους POLL. O Ρόμπερτ Ουίλιαμς, ο Σταύρος Λογαρίδης και ο Κώστας Παπαϊωάννου κάνουν την μεγαλύτερη επιτυχία που γνώρισε ποτέ μουσικό group στην Ελλάδα. Οι POLL μετά τα «Άνθρωπε αγάπα», «Έλα Ήλιε μου», «Στην Πηγή μια Κοπέλα», «Αετοί», «Η Γενιά μας» και άλλα, διαλύονται δίνοντας την σκυτάλη στην δισκογραφία του Κ. Τουρνά.
Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος ξεκινά προσωπική καριέρα με το δίσκο «Απέραντα Χωράφια». Ακολουθούν τα άλμπουμ: «Αστρόνειρα», «Κυρίες & Κύριοι», «Λευκά Φτερά», «Επί Γης Ειρήνη», «Στο Σινεμά», «Τρωικός Πόλεμος», «Αγαπημένη», «Η Πρόβα», «Τώρα», «Λίγη Αμαρτία», «Υπερβολές», «Tora Tora Tora», «Κλισέ», «Παιχνίδι», «Αλητείες», «Κάτω απ' την Ακρόπολη», «Ντουέτα» με τη συμμετοχή 12 κλασικών τραγουδιστών, και «Κλέβει ο Καιρός».
Ακολούθησαν Ελληνικά και Διεθνή Φεστιβάλ με βραβεία και διακρίσεις, με «χρυσό» κατάλογο σε πωλήσεις δίσκων, τηλεοπτικές και παραγωγικές δραστηριότητες, αλλά αυτό που μοιάζει να τον συγκινεί περισσότερο απ' όλα είναι το «καλό» τραγούδι. Δεκάδες τραγουδιστές έχουν πει τραγούδια του ενώ έχει συνθέσει πάνω από 600 τραγούδια. Είναι κάτοικος Αθηνών (συγκεκριμένως της περιοχής Άνω Κυψέλη). Ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας το 2004.

Η αρχική έκδοση του κειμένου του άρθρου προέρχεται από τον ιστότοπο http://tournas.741.com/bio.htm και δημοσιεύεται στη Βικιπαίδεια με την άδεια του συγγραφέα του.

Ο Σταύρος Τσιώλης (γενν. στην Τρίπολη το 1937) είναι σκηνοθέτης του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και από το 1958 δούλεψε σαν βοηθός σκηνοθέτη σε 54 ταινίες, πολλές από τις οποίες της Φίνος Φιλμ. Η πρώτη δική του ταινία εμφανίστηκε το 1968, και το 1970 έκανε διεθνή επιτυχία με την ταινία Κατάχρηση εξουσίας. Κατόπιν εγκατέλειψε τον κινηματογράφο για μια δεκαπενταετία και επανήλθε το 1985 με ταινίες που έκαναν ιδιαίτερη επιτυχία.
Οι ταινίες του έχουν ένα ιδιαίτερα προσωπικό στυλ καθώς βασίζονται στο λεπτό χιούμορ, τους αυτοσχεδιαστικούς διαλόγους και τη χρήση, πολλές φορές, ερασιτεχνών ηθοποιών. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στα σενάριά του αποτελεί η περιπλάνηση, αρκετές φορές στον τόπο καταγωγής του, την Αρκαδία. Σε πολλές ταινίες του χρησιμοποίησε σαν πρωταγωνιστή τον Αργύρη Μπακιρτζή.

Ο μαέστρος Δημήτρης Μητρόπουλος

Ο Δημήτρης Μητρόπουλος (Αθήνα, 1 Μαρτίου 1896 - Μιλάνο 2 Νοεμβρίου 1960) ήταν Έλληνας μαέστρος, πιανίστας και συνθέτης που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο τόπος καταγωγής του ήταν η Μελισσόπετρα Γορτυνίας.
Σπούδασε διεύθυνση χορωδίας και σύνθεση, αρχικά στο Ωδείο Αθηνών και αργότερα στο Βερολίνο. Πήρε χρυσό μετάλλιο για την ικανότητα του στο πιάνο από το Ωδείο Αθηνών, διάκριση που δόθηκε μόνο πέντε φορές στην ιστορία του Ωδείου. Οι πρώτες του συνθέσεις είναι γραμμένες στο τονικό σύστημα αλλά με ενδιαφέροντες αρμονικούς πειραματισμούς, οι οποίοι γύρω στα 1915 γίνονται περισσότερο τολμηροί φτάνοντας στην ατονικότητα γύρω στα 1920.
Είναι ο πρώτος Έλληνας συνθέτης που χρησιμοποίησε στο έργο του Ostinata (μια σονάτα για βιολί και πιάνο) αυστηρά δωδεκαφθογγική τεχνική.
Γύρω στα 1930 σταμάτησε ουσιαστικά τη σύνθεση και ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη διεύθυνση ορχήστρας, πρώτα στην Αθήνα και μετά το 1937 στις ΗΠΑ όπου και πέθανε μετά από δύο καρδιακές προσβολές -αλλά με μεγάλο χρονικό διάστημα η μια από την άλλη- το 1960.
Στις συνθέσεις του περιλαμβάνονται περίπου 40 έργα, μεταξύ των οποίων μια όπερα (Αδελφή Βεατρίκη), μουσική για ορχήστρα, μουσική δωματίου, έργα για πιάνο, για φωνή κ.ά.

Ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς

Ο Κώστας Γαβράς είναι Έλληνας σκηνοθέτης του γαλλικού κινηματογράφου.
Γεννήθηκε στα Λουτρά Ηραίας Αρκαδίας στις 12 Φεβρουαρίου 1933 και σπούδασε Συγκριτική Φιλολογία στη Σορβόνη καθώς και κινηματογράφο στην IDHEC. Εργάστηκε ως βοηθός σε διάφορες παραγωγές και συνεργάστηκε με τον Κλερ και τον Κλεμάν, πριν σκηνοθετήσει την πρώτη του ταινία "Διαμέρισμα Δολοφόνων" το 1965. Καθιερώθηκε με μία σειρά πολιτικών θρίλερ που αποκάλυψαν το βίαιο πρόσωπο δικτατορικών καθεστώτων, μέσα από προσωπικές τραγωδίες ασυμβίβαστων ανθρώπων. Ο Γαβράς ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας 1969 (Ζ), και κέρδισε το Όσκαρ Σεναρίου 1982 (Ο αγνοούμενος). Κέρδισε επίσης Χρυσό Φοίνικα φεστιβάλ Καννών 1982 (Ο αγνοούμενος), Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής Φεστιβάλ Καννών 1975 (Ειδικό δικαστήριο), Χρυσή Άρκτος Φεστιβάλ Βερολίνου 1990 (Μουσικό κουτί). To 2002 σκηνοθέτησε την ταινία Αμήν. που κέρδισε Βραβείο César καλύτερου σεναρίου 2003.

Ταινίες (σκηνοθεσία):

1958: Les Rates (ταινία μικρού μήκους)
1965: Compartiment tueurs - Διαμέρισμα δολοφόνων
1967: Un homme de trop - Μακί, τα λιοντάρια της κολάσεως
1969: Z
1970: L'Aveu - Η Ομολογία
1973: État de siège - Κατάσταση Πολιορκίας
1975: Section spéciale - Ειδικό δικαστήριο
1979: Clair de femme - Η λάμψη μιας γυναίκας
1982: Missing - Ο Αγνοούμενος
1983: Hanna K
1986: Conseil de famille
1988: La main droite du diable (Betrayed) - Το στίγμα της προδοσίας
1989: Music box - Το μουσικό κουτί
1991: Pour Kim Song-Man
1991: Contre l'oubli
1992: La Petite Apocalypse
1995: Lumière et Compagnie
1995: À propos de Nice, la suite
1997: Mad City
2002: Amen - Αμήν
2005: Le Couperet - Το τσεκούρι
2009: Eden à l'ouest - Παράδεισος στη Δύση

Ταινίες (Παραγωγή)

2006: Mon Colonel - Ο Συνταγματάρχης

Βραβεύσεις

1969: Βραβείο Κριτικής Επιτροπής Φεστιβάλ Καννών (Ζ)
1975: Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας Φεστιβάλ Καννών (Ειδικό δικαστήριο)
1982: Χρυσός Φοίνικας Φεστιβάλ Καννών (Ο αγνοούμενος)
1983: Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας (Ο αγνοούμενος)
1983: Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου (Ο αγνοούμενος)
1990: Χρυσή Άρκτος Φεστιβάλ Βερολίνου (Μουσικό κουτί)
2003: Βραβείο César Καλύτερου Σεναρίου (Αμήν)

Καρέ από τις "Χαμηλές Πτήσεις" του Αρκά

Ο Αρκάς είναι Έλληνας καλλιτέχνης που ασχολείται με την τέχνη των Κόμικς. Ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '80 δημοσιεύοντας τη σειρά "Ο Κόκκορας" στο περιοδικό Βαβέλ και στη συνέχεια στο ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ και στο ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ.
Το έργο του αποτελείται κυρίως από σειρές με συγκεκριμένο θέμα - πρωταγωνιστές που δημοσιεύονται σε περιοδικά και εφημερίδες και συγκεντρώνονται στη συνέχεια σε άλμπουμ.
Από τα έργα του ο "Ισοβίτης" έχει γίνει σειρά με μαριονέτες για την ελληνική τηλεόραση. Δουλειές του έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, πορτογαλικά πολωνικά, ρουμανικά, σέρβικα και βουλγάρικα).

Κόμικ

• Ο Κόκκορας: (Πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό "ΒΑΒΕΛ" - 1981)

1. Σιγά τ’ αυγά
2. Χοντρά Κόλπα
3. Νυχτερινά Επεισόδια
4. Πετάει πετάει
5. Συναναστροφές
6. Αδιέξοδα
7. Κορίτσια Μας Βιάζουνε
8. (Επίτομο) Ο Κόκκορας

• Show Business: (Πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό "ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ" - 1983)

1. Έλα στο καμαρίνι μου
2. Πάμε πρόβα
3. Το μεγάλο φινάλε
4. (Επίτομο) Σόου μπίζνες

• Ξυπνάς Μέσα Μου Το Ζώο: (Πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό "ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΑΠΕΝΤΕ" - 1985)

1. Παιχνίδια για δύο
2. Τρελοί συνδυασμοί
3. (Επίτομο) Ξυπνάς μέσα μου το ζώο

• Μετά Την Καταστροφή: (Πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό "ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ" - 1986)
• Φάε το κερασάκι: (Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "MICRO MAD" - 1987)
• Ο Παντελής Και Το Λιοντάρι: (Πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό "ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ" - 1987)
• Αταίριαστοι Έρωτες: (Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "MICRO MAD" - 1988. Το 1997 κυκλοφόρησε σε άλμπουμ.)

Ο Ισοβίτης: (Πρώτη δημοσίευση στην εφημερίδα "Η ΠΡΩΤΗ" - 1988)

1. Κακές παρέες
2. Ένα ποντίκι στη σούπα μου
3. Γιατρέ έχω ένα βάρος
4. Ο θεός αγαπάει τον κλέφτη
5. (Επίτομο) Ο Ισοβίτης

• Χαμηλές Πτήσεις: (Πρώτη δημοσίευση στο "ΕΨΙΛΟΝ" της "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ" - 1991)

1. Μπαμπά πετάω
2. Σπουργίτι είσαι και φαίνεσαι
3. Τίμα τον πατέρα σου
4. Κάνε πουλί να δεις καλό
5. Αν πετάξει το πουλί
6. Με τον κηδεμόνα σου
7. Το έξυπνο πουλί
8. (Επίτομο) Χαμηλές Πτήσεις

• Καστράτο: (Πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό "ΜΕΤΡΟ" - 1995)

1. Απρέπειες
2. Όσο πατάει η γάτα
3. Εκτός ελέγχου
4. Περί ορέξεως
5. Γάτα είναι και γυρίζει
6. Παρενοχλήσεις
7. Η πιο σκύλα γάτα
8. (Επίτομο) Καστράτο

• Πειραματόζωα: (Πρώτη δημοσίευση στο "ΕΨΙΛΟΝ" της "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ" - 1998)

1. Δε βλέπω βελτίωση
2. Έχω πολλά στο μυαλό μου
3. Νιώθω λίγο κομμένος
4. (Επίτομο) Πειραματόζωα

• Ο Καλός Λύκος: (Πρώτη δημοσίευση στο "ΕΨΙΛΟΝ" της "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ" - 1998)
• Η Ζωή Μετά: (Πρώτη δημοσίευση στο "ΕΨΙΛΟΝ" της "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ" - 1999)

1. Αιωνιότητα είναι θα περάσει
2. Δουλειά δεν είχε ο διάβολος
3. Ένα θάνατο τον έχουμε
4. Για καλό και για κακό
5. Σκέφτομαι κι ας μην υπάρχω
6. Το φύλο των αγγέλων
7. Ο Θεός είναι καλός άνθρωπος
8. Θανάσιμα αμαρτήματα

• Οι Συνομήλικοι

1. Ο χειρότερος φίλος του ανθρώπου

• Θηρία Ενήμερα
• Το Μικρό και το Μεγάλο

CD

• Ξυπνάς μέσα μου το ζώο - 1987

Θεατρικά

• Εχθροί Εξ Αίματος - 2007

Ο Γιάννης Κούρος είναι Έλληνας υπερμαραθωνοδρόμος, με σειρά διακρίσεων στο μη Ολυμπιακό άθλημα του υπερμαραθωνίου. Γεννήθηκε το 1956, στη Βλαχοκερασιά Τριπόλεως. Άρχισε τα ποιήματα και τις μελωδίες του στην ηλικία των δώδεκα ετών. Κατά τη διάρκεια της φοίτησης του στο γυμνάσιο, πήρε μαθήματα στη βυζαντινή και ευρωπαϊκή μουσική. Από δεκαέξι ετών ξεκίνησε τον αθλητισμό και έως σήμερα έχει καταρρίψει τουλάχιστον 134 παγκόσμια ρεκόρ[1]. Έχει ασχοληθεί επίσης με τη μουσική την λογοτεχνία την ποίηση και το τραγούδι, όπου συνθέτει και ερμηνεύει ο ίδιος.
Το 1990 μετανάστευσε στην Αυστραλία, όπου και πήρε την αυστραλική υπηκοότητα. Το Μάρτιο του 1993 κέρδισε το πρώτο βραβείο για τα λυρικά ποιήματα. Το 1983 τρέχει το 1ο Σπάρταθλο όπου τερματίζει σε 3 ώρες και 15 λεπτά μπροστά από το δεύτερο δρομέα. Το 2000 το νομαρχιακό διαμέρισμα της Αττικής σε μια τελετή τον έχρισε ως πρεσβευτή του ελληνισμού. Έχει κερδίσει το Σπάρταθλον συνολικά τέσσερις φορές (1983, 1984, 1986, 1990), και είναι διεθνής μοναδικός με αυτές τις επιδόσεις.

Για τις επιδόσεις του έχει πει:

«Τρέχω υπερβατικά, ενάντια στη φύση και στις κακουχίες. Η προσπάθεια ενός υπερμαραθωνοδρόμου είναι εγκεφαλική. Ο αγώνας του όπως τόνισε είναι μια υπέρβαση του σώματος και ολοκληρώνεται ενεργοποιώντας τα βιώματα από τις πνευματικές του δυνάμεις. Το μυστικό της επιτυχίας μου οφείλεται και στην κράση μου να ξεπερνώ τα όρια Η φιλοσοφία του αγωνίσματος έγκειται στην ιδιοσυγκρασία του υπερδρομέα να ξεπερνά τον πόνο και την κούραση με πνευματική διαύγεια, εγρήγορση και μετουσίωση. Ο αγώνας αυτός θα προβάλει στη νεολαία τις αξίες της προσπάθειας, της καρτερίας, της επιμονής και του αγωνιστικού πνεύματος, ενάντια στις αντιξοότητες της ζωής και ότι η θέληση είναι νικήτρια όταν επιστρατεύονται όλες οι σωματικές και πνευματικές δυνάμεις»